Systemowe leczenie łuszczycy

Na cięższe formy choroby dermatolodzy mogą przepisywać leki stosowane wewnętrznie przez iniekcje lub tabletki na łuszczycę. Taki sposób leczenia nazywa się systemowym i wykorzystuje się tu m.in. leki biologiczne, metotreksat czy cyklosporynę.

Metotreksat

Metotreksat może być przyjmowany jako tabletki lub zastrzyki. Czasem stosowany jest w leczeniu łuszczycy w połączeniu z fototerapią. Podobnie jak cyklosporyna, metotreksat spowalnia wymianę komórek, poprzez tłumienie systemu immunologicznego. Osoby używające metotreksatu muszą być dokładnie badane, ponieważ może on niszczyć wątrobę, jak również zmniejszyć wytwarzanie transportujących tlen czerwonych krwinek, zwalczających infekcje krwinek białych oraz zwiększających krzepliwość krwi płytek krwi. Lekarze zachowują ostrożność i nie przepisują tego leku osobom, które miały chorą wątrobę lub anemię. Metotreksat może powodować wrodzone wady u dzieci, dlatego nie powinien być używany przez kobiety w ciąży lub planujące zajść w ciążę.

Retinoidy

Retinoidy, np. acytretyna, to związki o właściwościach podobnych do witaminy A, które zwykle przepisywane są na ciężkie przypadki łuszczycy niereagujące na inne metody leczenia. Retinoidy również wywołują wady wrodzone, a zatem kobiety muszą zabezpieczać się przed ciążą, od miesiąca przed kuracją, do 3. lat po jej zakończeniu. Niestety większość pacjentów ma nawrót łuszczycy po odstawieniu tych leków.

Cyklosporyna

Cyklosporyna przyjmowana jest doustnie i poprzez jej oddziaływanie na układ immunologiczny spowalnia przyspieszoną wymianę komórek skóry. Lek ten może szybko złagodzić objawy łuszczycy, jednak poprawa stanu skóry występuje tylko do momentu zaprzestania stosowania leku. Szybkie efekty działania sprawiają, że cyklosporyna jest pomocna pacjentom, u których łuszczyca gwałtownie postępuje, przez co nie jest konieczny ich pobyt w szpitalu. Najlepiej nadaje się do leczenia osób, na które nie działają lub które nie tolerują innych leków systemowych. Osoby stosujące cyklosporynę muszą pozostać pod dokładnym nadzorem lekarza, ponieważ może ona uszkadzać nerki lub powodować zwiększone ciśnienie krwi (nadciśnienie). Nie jest też zalecana dla pacjentów, którzy mają słaby system immunologiczny lub dla tych, którzy mieli raka skóry po fototerapii. Nie powinno się także łączyć w równocześnie cyklosporyny i fototerapii.

6-Tioguanina

Ten lek na łuszczycę jest niemal tak efektywny jak metotreksat czy cyklosporyna. Posiada od wyżej wymienionych mniej skutków ubocznych, lecz większe prawdopodobieństwo wystąpienia anemii. Tioguanina również nie może być brana przez kobiety w ciąży i planujące zajść w ciążę, gdyż zwiększa ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci.

Hydroksykarbamid

Hydroksykarbamid jest lekiem na łuszczycę nieco mniej skutecznym niż metotreksat lub cyklosporyna. Jego efekty uboczne obejmują anemię i zmniejszenie ilości białych krwinek i płytek krwi. Podobnie jak retinoidy i metotreksat, negatywnie wpływa na płód, zatem kobiety w ciąży i planujące zajść w ciążę nie mogą przyjmować tego leku. Leczenie łuszczycy hydroksykarbamidem bywa łączone z fototerapią.

Biologiczne modyfikatory odpowiedzi

Leki biologiczne składają się z białek produkowanych przez żywe komórki zamiast z substancji chemicznych. Ingerują one w określone procesy układu immunologicznego, powodujące nadprodukcję komórek skóry i stan zapalny, dzięki czemu leczą łuszczycę. Leki biologiczne stosowane są przez zastrzyk (czasem wykonywany samodzielnie przez pacjenta). Zwiększają one ryzyko infekcji u osób je przyjmujących, a także mogą kolidować, jeśli pacjenci przyjmują szczepionki. Niektóre z nich mogą być przepisywane tylko osobom dorosłym, a pacjenci powinni być stale pod dokładną kontrolą lekarza. Efekty na ciążę i karmienie piersią są nieznane.

Antybiotyki

Antybiotyki nie są stosowane w standardowym leczeniu łuszczycy. Mogą być użyte, kiedy przyczyną łuszczycy jest infekcja, wywołana np. bakteriami takimi jak paciorkowce. Ma to miejsce w niektórych przypadkach łuszczycy kropelkowatej.